Stadia zaawansowania
Podział na stadia zaawansowania pozwala lekarzowi określić, czy i jak daleko rozprzestrzenił się nowotwór. Jest to wiedza niezbędna do podjęcia właściwego leczenia i wyboru najlepszej metody. Przy niewielkim stopniu zaawansowania operacja może być w pełni wystarczająca, przy wyższych stopniach konieczne może okazać się stosowanie metod uzupełniających, takich jak radio- czy chemioterapia.
Zaawansowanie nowotworu określa się na podstawie systemu TNM zgodnie z klasyfikacją Union for International Cancer Control / American Joint Comittee on Cancer (UICC/AJCC).
System TNM polega na ocenie trzech składowych:
- cecha T (tumor) – wielkość i rozległość pierwotnego guza,
- cecha N (lymph nodes) – brak lub obecność przerzutu do regionalnych węzłów chłonnych,
- cecha M (metastasis) – brak lub obecność przerzutów nowotworu do odległych narządów.
Zaawansowanie kliniczne procesu według systemu TNM (lub cTNM) określa się na podstawie badania przedmiotowego, badań obrazowych i endoskopowych, biopsji oraz innych badań diagnostycznych. Klasyfikację patologiczną pTNM oznacza się na podstawie badania histopatologicznego materiału pooperacyjnego.
Po skompletowaniu informacji i określeniu wszystkich cech nowotworu lekarz może zakwalifikować chorego do danego stopnia zaawansowana. Stopnie określa się cyframi rzymskimi od najmniej (I stopień) do najbardziej zaawansowanego (IV stopień).
W bardzo dużym uproszeniu stopnie I i II są to synonimy miejscowego rozrostu guza, stopień III mówi o zajęciu węzłów chłonnych, a stopień IV oznacza już przerzuty do innych narządów.
W celu dokładniejszego omówienia stopniowania choroby zawsze należy skonsultować się z lekarzem.
